Verdriet en pijn, dat gun ik mezelf

15-05-2019

 

 

 

 

 

 

Verdriet en pijn, dat gun ik mezelf.

 

Ik gun mezelf mijn proces en dus de mogelijkheid om te groeien.         Juist daarin kan ik  mijn eigen kracht ontdekken. Het is heel vanzelfsprekend dat anderen me willen helpen of mijn problemen zouden willen oplossen, als ze me pijn zien lijden. Ik kan me goed voorstellen dat mijn dierbaren mijn verdriet zouden willen wegnemen als ze me zien worstelen. 
Maar juist daarmee zouden ze me mijn proces ontnemen. 


Een ander zelf zijn proces te laten aangaan. Het betekent niet iemand in de steek laten of je geen moer interesseren hoe het met de ander gaat. Wat je doet is meeleven, niet meelijden.

In volle aandacht aanwezig zijn, bij de ander kunnen zijn en haar of zijn pijn kunnen verduren. Dat is steun geven. Anders dan een situatie voor iemand beter willen maken omdat je het vervelend vindt dat iemand verdrietig is, niet goed in haar vel zit of dat je van mening bent dat zij vooral gelukkig moet zijn.

Denk je dat die persoon dat zelf niet al weet? Hoe hard hij zijn best doet om weer gelukkig te zijn? Om er weer bovenop te komen? Ongevraagd met goed bedoelde adviezen komen kan er toe leiden dat een ander zich alleen maar meer eenzaam voelt. Oplossing? Die is heel persoonlijk. Er is niet één juiste weg. Er zijn meerdere wegen.

En nu dan even persoonlijk: Ik heb kanker gehad. En dat is heel erg pittig geweest. Die ziekte wens ik niemand toe. Maar het proces en de mogelijkheden om te groeien, dat gun ik je wel. Mezelf ook.
Als ik van te voren zou hebben weten dat ik zo ziek zou zijn…? Nee dank je. Maar nu ik gezond ben,  en terugkijk, kan ik zeggen dat juist die heftige periode me heel veel groei heeft gebracht. Ik heb het zelf moeten doorstaan, met alle worstelingen en onzekerheden en angst. Maar ik heb het gedaan, op mijn manier en met de liefdevolle steun van de mensen om me heen.

Dat ik mijn proces heb kunnen doorleven en het verdriet, de wanhoop en de boosheid. Het heeft me sterker gemaakt. Me dichterbij mezelf gebracht. En dat is wat de echte verlichting heeft gegeven. Dat gun ik een ander ook. Iemand die voelt dat hij op zichzelf kan vertrouwen, dat hij de kracht heeft om echt naar zichzelf te durven kijken en daardoor te mogen groeien. Vanuit de basis, vanuit het  diepste IK.

En dat is een belangrijk fundament van mijn werk waarmee ik mijn cliënten ‘meer’ kan bieden dan alleen de vakgerichte vaardigheden. Ik stel vragen en ben aandachtig aanwezig. Ik luister en zoek samen met mijn cliënt naar zijn eigen weg. Op zijn eigen benen, vanuit eigen kracht. En dat voelt heel erg goed!

 


Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Typ hier jouw bericht:


Naam*
E-mailadres*
Je bericht*
Vul de code in* Captcha

Velden met een * zijn verplicht!