Afscheid

11-12-2019

 

 









Afscheid

 

Wat is dat toch met begrafenissen? Voor iemand die gespecialiseerd is in rouwverwerking 

zou je toch mogen verwachten dat ze zelf goed met verlies kan omgaan. Nou, om eerlijk te zijn blijft het voor mij telkens ook weer een opgave.

Hetzelfde geldt voor afscheid nemen, want dat is wat een begrafenis voor mij betekent. Mijn eerste begrafenis was van mijn opa. Ik was 7 jaar oud. De precieze betekenis van dood wist ik toen nog niet, maar ik voelde hem wel! Tranen met tuiten huilde ik. Ik denk dat ik genoeg tranen had voor alle mensen in die kerk. Het leek wel alsof ik het verdriet van alle aanwezigen door me heen liet stromen. Zo intens maakte ik dat afscheid mee.
En na die ene keer volgden er veel meer afscheidsdiensten. Van bekenden en ook van minder bekenden. Maar allen raakten me evenveel. Wat is dat toch?

Iemand vroeg mij laatst waarom ik voor mijn werk gekozen heb. Het begeleiden van mensen in rouw. Als je het puur zakelijk bekijkt dan zou je je kunnen afvragen waarom ik mezelf dit dan telkens aandoe, als afscheid nemen me zwaar valt? Goede vraag.

Elke keer weer word ik geconfronteerd met de dood. Nou ja, natuurlijk niet letterlijk. Maar ik maak hem wel van dichtbij mee. Al heel wat heftige verhalen en ervaringen heb ik voorbij zien komen. En ja, dat is pittig. Ik zie het verdriet en de pijn van mensen. Het gemis, de wanhoop. De leegte die achterblijft. En dat zijn de tranen die voelbaar zijn.

Lange tijd heb ik ook gedacht dat die tranen kwamen vanwege het afscheid. Dat de dood hard en onverbiddelijk is. Als een dief in de nacht die onze dierbaren van ons afneemt. En hoe hard die werkelijkheid vaak ook is, toch is niet de leegte die me het meest raakt tijdens een begrafenis of wanneer een cliënt haar ervaring met me deelt.

Het is hetgeen waar ik als 7-jarige geen woorden aan kon geven, maar wel al voelde: de verbinding. De mensen in de ruimte, die eervol afscheid nemen van hun dierbare, zijn op dat moment vol in verbinding met de persoon die is heen gegaan. De betekenis van hun relatie is voelbaar op dat moment. In mijn optiek wordt er minder stilgestaan bij de dood, maar juist meer bij het leven. Dat is wat mij ontroert. En nu weet je waarom ik doe wat ik doe. Mijn werk is niet zwaar, maar juist betekenisvol en vol leven. Net als de liefde  die daardoor voelbaar wordt en stroomt.  

 


Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Typ hier jouw bericht:


Naam*
E-mailadres*
Je bericht*
Vul de code in* Captcha

Velden met een * zijn verplicht!