Zoals 't hoort...

23-01-2020

 

 

 

 

 

 
 
 

Zoals 't hoort....

 

In gesprek met mijn cliënten wordt vaak duidelijk dat ze lange tijd met andermans   overtuigingen hebben geleefd. En als ik dan vraag waar diegene zelf blij van wordt, volgt er vaak een lange stilte. Wanneer iets is opgelegd dan hoor je meestal wat je ‘niet’ mag doen, liever dan wat je wél mag of zou willen. Leven vanuit verwachtingen creëert druk. Leven vanuit je hart geeft vrijheid.

Vanuit je hart leven, hoe doe je dat? Zeker als je van kinds af aan hebt geleerd dat je je moet gedragen zoals t hoort. Wat wordt daarmee bedoeld; “zoals ‘t hoort”?

Bewegen in korset? Lopen in het gareel? Vooral niet opvallen! Je fatsoenlijk kleden? Grappig zijn maar niet te veel op de voorgrond treden? Attent zijn maar niet te opdringerig? Op gepaste toon spreken? Niet huilen of boos worden in het openbaar? Altijd presteren?! Iedereen kan hierbij natuurlijk zijn eigen voorbeelden hebben. We hebben allemaal wel onze portie “zoals ’t hoort” meegekregen. Bijvoorbeeld van onze ouders, klasgenootjes, leraren, collega’s. Is hun "zoals ’t hoort" wel zoals ’t hoort?!

Lange tijd heb ik gedacht dat ik me op de achtergrond moest houden. Dat ik vooral onopvallend moest zijn en ervoor moest waken in conflict te raken. Want anders was ik prooi voor de pesters in mijn klas.

Ook lang na die periode was ik hiervan overtuigd. Maar het begon te wringen, het diende mij niet meer. Ik kreeg er ook fysiek last van. Dat was voor mij het moment om te gaan kijken naar wat deze ongewenste, voor mij lastige overtuiging nu precies was. En met dit onderzoek leerde ik wat ik van harte nodig had.

Leven is altijd voelbaar in je hart. Soms ben je je ervan bewust, soms niet. Wat dit laatste betreft speelt het hoofd een hoofdrol. Het rationaliseert, censureert, bepaalt en durft zelfs te verklaren dat wat voor jou niet goed voelt toch goed moet voelen, omdat “het zo hoort”.
Hoe ontdek je dat jouw hoofd jou iets zou willen wijsmaken?

Dat ontdek je wanneer het hoofd geen verklaring meer heeft voor de pijn, de spanning, de onrust, de vermoeidheid en de neerslachtigheid die het lichaam signaleert.
 En dat voelde heel anders kan ik je zeggen! Dat komt omdat ik achter mezelf sta bij wat ik doe. Ik ben wie ik ben! Het voelt niet als opgelegd door een ander. En hiermee hebben we meteen ook de sleutelzin te pakken: “achter jezelf staan”. Met hart en ziel, dat klinkt hoopvol, warm, vol leven en betekenisvol.  Mijn hart, míjn betekenis! Vanuit het hart leven doe je vanuit je eigen hart, niet dat van een ander.

Zo ontdekte ik wat voor mij als ‘moeten’ voelde en daardoor kon ik beter voelen wat ik zelf wilde.

Ik gun je dat je vol in verbinding mag zijn met wie je bent, écht bent. Dat je mild kunt kijken naar jouw verleden, je hart mag volgen in het heden en vol openheid mag kijken naar de toekomst. Daar wordt mijn hart nu blij van!

NB: Een goede vriend stelde me terecht de vraag of ‘vanuit je hart leven’, mogelijk vertaald zou kunnen worden naar extreme gedachten waarbij je vanuit je hart of eigen volle overtuiging hele volksgroepen of anderen daardoor gerechtvaardigd pijn mag doen. Dat is geenszins mijn intentie van deze tekst. Ik ga ervanuit dat ieder weldenkend mens de natuurlijke grens van een ander respecteert en daarmee elke vorm van bewust geweld gericht op een ander afwijst. Mijn tekst is bedoeld om te helpen aan iemands persoonlijke groei, niet aan de afbraak van een ander mens, dier, plant of onze aarde.

 

 


Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Typ hier jouw bericht:


Naam*
E-mailadres*
Je bericht*
Vul de code in* Captcha

Velden met een * zijn verplicht!